Categorie: Zweden nieuws

De coolcation is een enorme hit. Steeds meer Nederlanders kiezen voor een vakantie in het hoge noorden. En dat snap ik na zes jaar Zweden maar al te goed. Als er één periode van het jaar is waarin ik liever niet weg wil, dan is het de zomer wel. Want bij Odins naam, wat is het hier dan fraai. Maar bij Thors hamer, wat moet je er lang op wachten. 

Eeuwenlang was het een onneembare vesting. Bohus vesting doorstond belegeringen, oorlogen en het grillige Scandinavische weer zonder te bezwijken. Maar ironisch genoeg komt de grootste dreiging voor de historische burcht nu niet van buitenaf, maar van binnenuit: achterstallig onderhoud.

Een ogenschijnlijk oud museumstuk uit Noord-Zweden blijkt veel ouder dan gedacht en zet het beeld van de ijstijd in Scandinavië op losse schroeven. Een rendiergewei dat al sinds de jaren vijftig in een collectie lag, is na nieuwe analyses gedateerd op maar liefst 32.000 tot 36.000 jaar oud.

April bracht opnieuw een stroom aan opmerkelijk nieuws uit het hoge noorden. Van zwemmende elanden, terroriserende meeuwen en door cocaïne aangedreven zalmen in Zweden tot moddervoetbal en een verdwaalde beloega in Denemarken. En zelfs de noordelijkste diepvriespizza ter wereld bleek niet veilig. Dit is het opvallendste nieuws uit Scandinavië van de afgelopen maand.

Bio Skandia in Stockholm is onlangs uitgeroepen tot een van de 100 beste bioscopen ter wereld, en daar komt nu nog een titel bovenop: officieel Europees filmerfgoed. De onderscheiding komt van de European Film Academy, die met de titel Treasure of European Film Culture locaties eert die van grote betekenis zijn voor de Europese filmgeschiedenis.

In Zweden is het weer zover: miljoenen kijkers stemmen af op Den stora älgvandringen, de inmiddels legendarische slow-tv-hit waarin elanden live worden gevolgd tijdens hun jaarlijkse trek. En dit seizoen begon meteen met een typisch moment dat precies laat zien waarom het programma zo geliefd is: de eerste twee elanden verschenen plotseling en zwommen zonder waarschuwing de rivier over tot verrassing van zelfs de makers.

In maart kwam er opnieuw een stroom aan opmerkelijk nieuws uit het hoge noorden. Van Noordse landen die wederom de gelukkigste ter wereld blijken, tot een supermarkt in Finland die bewust de langzaamste kassa introduceert. Zweden kijkt naar CO₂-opslag onder de zeebodem, in Denemarken verandert een begraafplaats tijdelijk in een roze toeristenmagneet en in IJsland zoeken ze… de slechtste fotograaf ter wereld. Dit is het laatste, opmerkelijke nieuws uit Scandinavië.

Met Pasen gaan kleine Zweedse heksjes langs de deuren. Ik kwam oog in oog te staan met een aantal van hen. De schrik van mijn leven.

Voor wie het nog niet kent: in Zweden is 25 maart geen gewone dag. Het is Våffeldagen, oftewel waffeldag. Geen commerciële stunt of social media hype, maar een traditie waarbij het hele land zich rond het wafelijzer verzamelt. Met jam. Met slagroom. En zonder enige schaamte.

Nederland. Ik dacht er best veel over te weten voordat ik er ging wonen. Een klein land, maar toch werelds. Liberaal, maar toch veilig. Een land waar de krokussen al in februari bloeien, waar je feest viert op straat en waar je nooit een biertje voor jezelf haalt, maar een dienblad voor iedereen. Maar al snel besefte ik hoeveel ik niet wist. Vooral over pijnlijke wonden en trauma’s.