Jeetje, wat was het de afgelopen weken heet. Zelfs in Scandinavië werden weeralarmen afgegeven. Dat belooft nog wat voor de komende maand. Gelukkig zijn er de afgelopen weken weer flink wat nieuwe Scandinavische boeken verschenen. Want als we nergens energie voor hebben, dan is de minimale beweging van het omslaan van een bladzijde, liggend op de bank of in een tuinstoel, nog net te overzien. Met een flinke kan water ernaast, bij voorkeur.

Scandinavische literatuur is dit jaar goed vertegenwoordigd op de shortlist van de Europese Literatuurprijs 2026. Zowel Het duivelsboek van de Deense schrijver Asta Olivia Nordenhof als Levende wezens van de Finse auteur Iida Turpeinen maakt kans op de prijs voor de beste hedendaagse Europese roman die in Nederlandse vertaling is verschenen.

Een boekenclub bezoeken blijft spannend, zeker wanneer je als schrijver oog in oog staat met je lezers. In deze column vertelt de auteur over een bijzondere avond met een Zweedse boekenclub in Amsterdam, waar gesprekken over boeken vanzelf overgingen in herinneringen, heimwee en herkenning. Want soms brengt een boek je niet alleen dichter bij je lezers, maar ook bij jezelf.

Juni is natuurlijk midzomermaand. De maand van het oneindige licht, waarin ze hier in het hoge noorden de zomer inluiden. Dansen rond de meiboom, bloemenkransen in het haar en heerlijke aardbeientaarten. Het is een en al vrolijkheid. Maar gelukkig is er te midden van al dat licht ook genoeg duister om in te verdwalen. Wat heet: liefst zeven nieuwe Scandinavische thrillers kwamen er de afgelopen maand uit. Op romangebied bleef het aanbod juist wat beperkter, met één nieuwe roman. Maar wat voor één.

Jørn Lier Horst is al jaren een van de meest gelezen Scandinavische thrillerschrijvers. Bovendien is hij bijzonder productief. Eerder dit jaar verscheen nog De schreeuw, dat hij samen schreef met Jan-Henrik Fjell, en in het najaar van vorig jaar verscheen een nieuw deel in de populaire Blix & Ramm-reeks. Nu is hij terug met alweer het zeventiende deel in zijn William Wisting-reeks: Droog land.

Het is een kleine paradox. De donkere maanden zijn voorbij in het hoge noorden en met de week wordt het er lichter, vrolijker en mooier. Alles komt in bloei en de dagen worden steeds langer. Toch verschijnen juist in deze periode opvallend veel nieuwe Scandinavische thrillers. Afgelopen maand was al een sterke aftrap, met onder andere nieuw werk van Camilla Läckberg en Jens Henrik Jensen. April bleek echter vooral de maand van de Scandinavische roman, met maar liefst zes nieuwe titels.

Maart is zo’n maand waarin uitgeverijen blijkbaar niet echt aan het hoge noorden denken. Op zich ook niet zo gek: de echte vrieswinter is voorbij, maar de tijd van het oneindige licht is ook nog niet aangebroken. Het is letterlijk een overgangsmaand en dat zie je ook terug op boekengebied. Slechts twee nieuwe Scandinavische boeken verschenen deze maand: een thriller en een roman. Gelukkig is het stilte voor de storm, want de komende maanden mogen we veel meer moois en spannends verwachten.

Met de première van Jo Nesbø’s Harry Hole op Netflix, keert een van de bekendste Scandinavische rechercheurs terug op het scherm. Dit keer niet als internationale film, maar als Noorse serie en onder directe creatieve leiding van bedenker Jo Nesbø zelf. In de Noorse media deelt de schrijver openhartig zijn ervaringen met dit nieuwe project, waarin hij voor het eerst de rol van showrunner op zich nam.

Nederland. Ik dacht er best veel over te weten voordat ik er ging wonen. Een klein land, maar toch werelds. Liberaal, maar toch veilig. Een land waar de krokussen al in februari bloeien, waar je feest viert op straat en waar je nooit een biertje voor jezelf haalt, maar een dienblad voor iedereen. Maar al snel besefte ik hoeveel ik niet wist. Vooral over pijnlijke wonden en trauma’s.