In Zweden werd My Brother (Jag for ner till bror) geroemd als een van de beste series van 2025. De verfilming van het eerste boek uit Karin Smirnoffs Jana Kippo-trilogie kreeg veel lof voor het sterke acteerwerk, de rauwe emotie en het aangrijpende verhaal. Sinds kort is de vierdelige serie ook in Nederland exclusief te zien bij Panomarix. Wij keken hem. Moet jij My Brother ook kijken of niet?
Wil jij My Brother ook kijken? Gebruik dan bij aankoop van de serie op Panomarix de kortingscode TNDBROTHER en ontvang 15% korting.
Wie bij een Zweedse serie met sneeuw, familiegeheimen en een mysterieuze dood meteen aan Nordic noir denkt, zit bij My Brother maar half goed. In deze miniserie draait het niet om een rechercheur die een moordenaar probeert te vinden. Het grootste gevaar zit in het verleden. En dat blijkt minstens zo spannend.
Jana Kippo keert na jaren terug naar Smalånger, het dorp in Västerbotten waar ze opgroeide. Haar tweelingbroer Bror woont nog altijd in hun ouderlijk huis en is langzaam bezig zichzelf kapot te drinken. Jana wil hem helpen, maar eenmaal terug blijkt het onmogelijk om alleen met zijn problemen bezig te zijn.
Want overal liggen herinneringen.
Jana en Bror groeiden op in een gezin waarin hun vader jarenlang fysiek en psychologisch geweld gebruikte. Hun moeder greep niet in. De gevolgen daarvan zijn nog altijd zichtbaar. Bror probeert zijn verleden weg te drinken, Jana is er juist zo ver mogelijk vandaan gevlucht.
Tot ze terugkeert.
Nordic noir, maar dan anders
My Brother is geen thriller of Nordic noir in de klassieke betekenis van het woord. Er is geen rechercheteam, geen seriemoordenaar en geen race tegen de klok.
Maar veel bekende ingrediënten zijn er wel.
Er is een gewelddadig verleden, een klein dorp waarin niet iedereen het achterste van zijn tong laat zien en een hoofdpersoon die langzaam ontdekt dat haar herinneringen niet het volledige verhaal vertellen. Via flashbacks krijgen we steeds iets meer te zien van wat er vroeger in het gezin Kippo gebeurde.
En dan is er John, de mysterieuze man die Jana tijdens een sneeuwstorm ontmoet. Zijn overleden vrouw Maria blijkt een belangrijke rol te hebben gespeeld in het leven van zowel hem als Bror.
Steeds sluipt er iets meer mysterie het verhaal in. Nieuwe vragen komen erbij, terwijl oude maar mondjesmaat worden beantwoord. Uiteindelijk komt ook een verdachte dood nadrukkelijker in beeld.
Zo heeft My Brother wel degelijk de puzzelstructuur van een Nordic noir. Alleen ligt de grootste puzzel niet bij de politie, maar bij Jana zelf.
Donker, traag en winters
De serie is naargeestig, donker en traag. En dat bedoel ik als compliment.
Smalånger wordt neergezet als een plek waar de winter bijna net zo zwaar op de bewoners drukt als hun verleden. Besneeuwde wegen, donkere huizen, veel drank en weinig mensen die uitgebreid over hun gevoelens praten. Na zes jaar Zweden en verschillende reizen naar het hoge noorden kwam veel daarvan mij opvallend bekend voor.
Ook de muziek draagt sterk bij aan de sfeer. Soms subtiel, soms dreigend genoeg om je het gevoel te geven dat er elk moment iets kan gebeuren.
En dat terwijl de grote plotontwikkelingen elkaar helemaal niet in hoog tempo opvolgen.
Toch blijft My Brother intrigeren. Dat is misschien wel de grootste kracht van de serie. De spanning ontstaat niet uit spectaculaire gebeurtenissen, maar doordat je steeds iets meer te weten komt over de personages, hun relaties en hun verleden. Net genoeg om verder te willen kijken, nooit genoeg om de hele puzzel al te kunnen leggen.
Amanda Jansson als grote troef
Een groot deel daarvan komt voor rekening van Amanda Jansson, die Jana overtuigend neerzet. Aan de buitenkant is ze hard en zelfstandig, maar voortdurend voel je dat daaronder van alles zit wat ze liever niet aanraakt.
Jansson kende het personage bovendien al goed voordat de camera’s begonnen te draaien. Ze speelde Jana eerder in de toneelbewerking van Jag for ner till bror. Dat ze de rol volledig doorvoelt, is duidelijk. Voor mij is zij zonder twijfel de sterkste troef van de serie.
My Brother deed me regelmatig denken aan Tjockare än vatten, een van mijn favoriete Scandinavische series. Ook daarin blijken een disfunctionele familie, oude wonden en jarenlang verzwegen gebeurtenissen uiteindelijk interessanter dan de vraag wie precies wat heeft gedaan.
Precies lang genoeg
De miniserie bestaat uit vier afleveringen van ongeveer 45 minuten. Alles bij elkaar ongeveer de lengte van een flinke speelfilm, en voor dit verhaal is dat precies goed.
Het krijgt voldoende tijd om zich langzaam uit te vouwen, zonder eindeloos om dezelfde geheimen heen te blijven draaien.
Verwacht alleen geen luchtige serie voor een avond gedachteloos televisiekijken. Huiselijk geweld, alcoholisme en jeugdtrauma’s spelen een grote rol en vrolijk wordt het lange tijd niet.
Ben je op zoek naar een makkelijke wegkijker of een thriller waarin voortdurend iets spectaculairs gebeurt, dan is dit waarschijnlijk niet jouw serie.
Houd je juist van een intrigerend, langzaam ontvouwend drama waarin de spanning vooral uit personages en geheimen uit het verleden komt, dan stelt My Brother niet teleur.
Wat mij betreft: kijken dus!
Wil jij My brother ook kijken? Gebruik dan bij de aankoop van deze serie op Panomarix de kortingscode TNDBROTHER en ontvang 15% korting.
