Een boekenclub bezoeken blijft spannend, zeker wanneer je als schrijver oog in oog staat met je lezers. In deze column vertelt de auteur over een bijzondere avond met een Zweedse boekenclub in Amsterdam, waar gesprekken over boeken vanzelf overgingen in herinneringen, heimwee en herkenning. Want soms brengt een boek je niet alleen dichter bij je lezers, maar ook bij jezelf.
Auteur: Lotta Magnusson
Lotta Magnusson
Lotta is Zweeds, maar verhuisde op haar 29ste naar Nederland, waar ze werkt als scenarioschrijver voor film en televisie. Onlangs verscheen haar debuutroman Kind van duizend meren, een boek over het verliezen en terugpakken van je identiteit. In haar roman werpt ze licht op een inktzwart hoofdstuk uit de Zweedse geschiedenis waar weinig over wordt gesproken.
Nederland. Ik dacht er best veel over te weten voordat ik er ging wonen. Een klein land, maar toch werelds. Liberaal, maar toch veilig. Een land waar de krokussen al in februari bloeien, waar je feest viert op straat en waar je nooit een biertje voor jezelf haalt, maar een dienblad voor iedereen. Maar al snel besefte ik hoeveel ik niet wist. Vooral over pijnlijke wonden en trauma’s.