Auteur: Bas van Brecht

Na zes jaar in Zweden keert Bas van Brecht tijdelijk terug naar Nederland. Tussen supermarktgemak, familie, Oranjekoorts en Utrechtse terrassen ontdekt hij dat heimwee twee kanten op werkt.

Jeetje, wat was het de afgelopen weken heet. Zelfs in Scandinavië werden weeralarmen afgegeven. Dat belooft nog wat voor de komende maand. Gelukkig zijn er de afgelopen weken weer flink wat nieuwe Scandinavische boeken verschenen. Want als we nergens energie voor hebben, dan is de minimale beweging van het omslaan van een bladzijde, liggend op de bank of in een tuinstoel, nog net te overzien. Met een flinke kan water ernaast, bij voorkeur.

Een gecertificeerd lerares Zweeds worden terwijl je zelf pas een paar jaar in Zweden woont. Het klinkt bijna onmogelijk, maar de in Duitsland geboren Rebecca Mattsson kreeg het voor elkaar. Vanuit Leksand helpt ze met haar online taalschool Sweasify nu leerlingen uit heel Europa, waaronder veel Nederlanders, om de Zweedse taal onder de knie te krijgen.

Bijna dertig jaar geleden verruilden Claudia en haar familie Nederland voor een nieuw leven op een melkveebedrijf in Zweden. Ze kwamen terecht in Skaraborg, een regio in West-Zweden tussen de grote meren Vänern en Vättern. Spijt van die stap hebben ze nooit gehad. Sterker nog: tegenwoordig helpt Claudia andere Nederlandse melkveehouders die dromen van een toekomst in Zweden.

In deze column leidt een aanstaand WK-duel tussen Nederland en Zweden tot lichte voetbalspanning in huize NederZweed. Terwijl ik terugdenk aan mijn eerste liefde voor het Zweedse elftal van 1994, valt vooral het verschil op tussen Nederlandse oranjekoorts en Zweedse voetbalnuchterheid. En dan blijft één grote vraag over: voor wie juicht onze kleine NederZweed straks eigenlijk?

Juni is natuurlijk midzomermaand. De maand van het oneindige licht, waarin ze hier in het hoge noorden de zomer inluiden. Dansen rond de meiboom, bloemenkransen in het haar en heerlijke aardbeientaarten. Het is een en al vrolijkheid. Maar gelukkig is er te midden van al dat licht ook genoeg duister om in te verdwalen. Wat heet: liefst zeven nieuwe Scandinavische thrillers kwamen er de afgelopen maand uit. Op romangebied bleef het aanbod juist wat beperkter, met één nieuwe roman. Maar wat voor één.

Een eigen eiland in Zweden. Het klinkt als iets voor miljardairs, maar Eva Holleman en Freek van Heertum uit Brabant mogen zich binnenkort beheerder van een Zweeds eiland noemen. Althans: voor een jaar. Het stel won via een internationale campagne van Visit Sweden het beheer over Medbådan, een klein eiland bij Umeå in Noord-Zweden. Geen huisje, geen sauna, geen steiger en ook geen wc. Wel bomen, rotsen, water en vooral heel veel stilte.

Jørn Lier Horst is al jaren een van de meest gelezen Scandinavische thrillerschrijvers. Bovendien is hij bijzonder productief. Eerder dit jaar verscheen nog De schreeuw, dat hij samen schreef met Jan-Henrik Fjell, en in het najaar van vorig jaar verscheen een nieuw deel in de populaire Blix & Ramm-reeks. Nu is hij terug met alweer het zeventiende deel in zijn William Wisting-reeks: Droog land.

De coolcation is een enorme hit. Steeds meer Nederlanders kiezen voor een vakantie in het hoge noorden. En dat snap ik na zes jaar Zweden maar al te goed. Als er één periode van het jaar is waarin ik liever niet weg wil, dan is het de zomer wel. Want bij Odins naam, wat is het hier dan fraai. Maar bij Thors hamer, wat moet je er lang op wachten. 

Het is een kleine paradox. De donkere maanden zijn voorbij in het hoge noorden en met de week wordt het er lichter, vrolijker en mooier. Alles komt in bloei en de dagen worden steeds langer. Toch verschijnen juist in deze periode opvallend veel nieuwe Scandinavische thrillers. Afgelopen maand was al een sterke aftrap, met onder andere nieuw werk van Camilla Läckberg en Jens Henrik Jensen. April bleek echter vooral de maand van de Scandinavische roman, met maar liefst zes nieuwe titels.