Column | Eleonore Fenne 🇩🇰
In 2009 besloot Eleonore te emigreren naar Denemarken. Daar woont ze nu in Kopenhagen, met haar Deense man en kinderen en bouwde een carrière in de communicatiebranche op. Op Nordic Dutchman vertelt ze als Denemarken-duider over haar leven als Nederlandse in Denemarken.
Denemarken staat op plek 11 en Nederland op plek 46 in de Global Gender Gap Index 2026. Wat zijn de verschillen tussen de landen, en hoe kan het in Nederland beter? Dit zijn mijn ervaringen als Nederlandse in Denemarken.
“Nee, schatje, zo moet je dat niet doen,” – leidinggevende in Nederland, toen ik een foutje maakte in mijn eerste baan.
“Eleonore, deel jij de slides even?” – leidinggevende in Denemarken, nadat alle mannelijke deelnemers aan de vergadering zichzelf hadden geïntroduceerd en ik nog niet aan het woord was geweest (en de enige vrouw in de ruimte was).
“Tja, je bent wel gekwalificeerd voor dit werk, maar je hebt ook wel de leeftijd om moeder te worden… dus ik denk dat we het hier maar bij laten,” – anonieme mannelijke ambassadeur van een anonieme ambassade in Denemarken, toen ik daar als 27-jarige solliciteerde.
Dat de gelijkheid tussen man en vrouw anno 2026 in Nederland en Denemarken nog niet helemaal in kannen en kruiken is, moge duidelijk zijn. Bovenstaande zijn maar een paar kleine voorbeelden van de gekkigheid die ik (en met mij vele vrouwen) dagelijks meemaak, gewoon op de werkvloer.
Denemarken meetbaar beter
Ondanks de formele gelijkheid tussen man en vrouw en een verbod op discriminatie op basis van geslacht in beide landen, is Denemarken een stuk verder op het gebied van gelijkheid tussen man en vrouw dan Nederland.
Dit wordt weerspiegeld in de onlangs gepubliceerde Global Gender Gap Index 2026, die deel uitmaakt van een jaarlijks rapport van het World Economic Forum. Het rapport, een dik boekwerk van 394 pagina’s, meet en analyseert hoe het met de positie van de vrouw ten opzichte van de man gesteld is in 145 landen. Het bevat een ranglijst van meest tot minst gelijkgestelde landen en meet op vier dimensies: economische participatie, politieke invloed, onderwijs en gezondheid.
Denemarken staat op plaats 11 (gestegen van plek 14 in 2025) en Nederland op plek 46 (gezakt van plaats 43 in 2025).
Noordse landen doen het goed
Voordat we in de verschillen tussen Denemarken en Nederland duiken, is het voor jullie als Nordic-lovers misschien leuk om te weten dat de top drie al jarenlang gedomineerd wordt door de Noordse landen. De eerste plek is sinds 2009 stevig in handen van IJsland. Finland en Noorwegen doen al jaren stuivertje wisselen op plek twee en drie. Zweden is wat labieler en staat dit jaar op plek zeven, na eerdere plaatsingen op plek vier, vijf en zes.
Denemarken is met z’n elfde plek dus het slechtst scorende land van de Noordse landen. En toch voel ik me al zoveel meer bevoorrecht als vrouw dan in Nederland. Waar ligt dat dan aan?
Eigen geld is goud waard
Nederland scoort slecht op de meetlat voor economische participatie, terwijl Denemarken juist goed scoort. Veel Nederlandse vrouwen werken wel, maar vaak in kleine banen. Ze zijn Europees kampioen in deeltijdwerken en daardoor vaak financieel afhankelijk van hun mannelijke partner. Verschillen tussen mannen en vrouwen worden nog eens uitvergroot op het moment dat er kinderen komen (ook wel bekend als de babyboete).
Bijna al mijn Nederlandse vriendinnen gingen – ondanks hun goede opleidingen – parttime werken toen er kinderen kwamen. Een logische keuze, want zij verdienden bij voorbaat al minder dan hun mannelijke partners en de kinderopvang is zo duur dat men er maar beperkt gebruik van kan of wil maken.
Wat mij betreft zit daar het grootste verschil. Doordat kinderopvang in Denemarken veel toegankelijker en betaalbaarder is dan in Nederland, kon ik gewoon doorwerken aan mijn carrière, ook toen de kinderen nog klein waren.
Dat heeft ervoor gezorgd dat ik nu mijn eigen geld verdien en financieel onafhankelijk ben van mijn partner. Toen ik in 2009 naar Denemarken verhuisde, was ik in de beginperiode afhankelijk van mijn man, omdat het lastig was om als niet-Deense werk te vinden. Wat een ellende was dat zeg. Elk kroontje dat ik aan mezelf besteedde, gaf mij zeeën van slecht geweten. Dat nooit meer, nam ik mij voor, terwijl ik door het Deense onderwijssysteem ploeterde (Nederland scoort overigens zeer goed op de dimensie onderwijs!) en verschillende bijbaantjes had om mijn positie op de Deense arbeidsmarkt aantrekkelijker te maken.
Cultuur kan veranderen
Wat daarbij enorm hielp, was dat de opvang in z’n algemeenheid heel leuk was voor de kinderen. Waar mijn Nederlandse vriendinnen soms mopperden dat hun opvang niet flexibel was en weinig anders deed dan knippen en plakken met de kinders, kon ik mijn geluk niet op als ik te horen kreeg dat ze naar het theater waren geweest, een ritje met de trein hadden gemaakt, een vuurtje hadden gestookt of pompoenen hadden geplukt (de oudste heeft nog een obsessie met pumpkin spice latte, zou dat daardoor komen?).
Waar ik bij aankomst in Denemarken nog van de daken roeptoeterde dat ik geen kinderen had gekregen om ze in de opvang te proppen, kwam ik daarvan terug toen ik eenmaal zag hoe het er hier aan toeging. Ik maakte een culturele ommezwaai en ik denk dat dat ook nodig is in Nederland, als men graag wil stijgen op de ranglijst (en dat wil je als land dat zichzelf als progressief en geëmancipeerd ziet!).
Als er goede, betaalbare opvang komt, gaan Nederlandse moeders echt wel vaker meer uren per week aan de slag, zodat ze financieel op eigen benen kunnen staan. Vaders zullen meer zorgtaken op zich nemen (dat vinden Scandinavische mannen heel leuk, dus ik denk dat Nederlandse mannen dat ook vinden) en jonge vrouwen zonder kinderen zullen een voorbeeld nemen aan andere vrouwen die zichzelf kunnen bedruipen.
Dit is een kwestie van de lange adem en de overheid zal doelgericht, ondersteunend beleid moeten maken. De Nederlandse en Deense culturen lijken heel erg op elkaar, dus ik weet zeker dat het erin zit.
En zeg nu zelf, het is een stuk aantrekkelijker om ten strijde te trekken tegen de loonkloof, zwangerschapsdiscriminatie, de babyboete, het old boys network en je pensioengat als je er lekker voor betaald krijgt.
Eleonore schrijft elke maand een column op Nordic Dutchman over haar leven in Denemarken. Abonneer je op onze nieuwsbrief om deze maandelijks in je mailbox te ontvangen.
