Het Eurovisie Songfestival van 2026 eindigde zaterdagavond in Wenen niet bepaald als het Noordse feestje waar vooraf op was gehoopt. Finland was wekenlang de grote favoriet, Zweden rekende zoals altijd op een plek ergens in de bovenste regionen en ook Denemarken begon voorzichtig te dromen van een topklassering. Maar toen de rook, de confetti en vermoedelijk ook een flinke hoeveelheid pyro waren opgetrokken, stond Bulgarije bovenaan.
Vooral in Finland kwam de uitslag hard aan. Linda Lampenius en Pete Parkkonen golden met hun vurige nummer Liekinheitin de hele lente als dé kanshebber op de winst. Finland stond tot aan de finale bovenaan bij de bookmakers, maar dat bleek uiteindelijk niet genoeg. Het duo eindigde als zesde.
De droom van een tweede Finse Songfestivalzege “gleed uit handen”, concludeerde Yle-analist Ville Vedenpää. Volgens hem begon het mis te gaan bij de jurypunten: Finland kreeg alleen van Zweden en Estland de volle twaalf punten en stond bij de vakjury’s uiteindelijk vijfde. Ook de 180 publieksstemmen waren niet genoeg om Bulgarije nog serieus te bedreigen.
Toch was er in Finland ook trots. Yle benadrukte dat Lampenius en Parkkonen maandenlang keihard hadden gewerkt en dat Finland een “wereldklasse” optreden neerzette. Het nummer wordt nu al gezien als een nieuwe klassieker in de Finse Eurovisiegeschiedenis. Alleen ja, daar koop je op zondagochtend na de finale natuurlijk vrij weinig voor als je eigenlijk al had uitgerekend waar de overwinningstocht zou beginnen.
Aftonbladet-journalist Tobbe Ek zei dat hij het sneu vond voor Linda en Pete, terwijl Dagens Nyheter het nummer omschreef als een theatrale en sensuele dialoog tussen stem en viool. “Dit had hun jaar moeten zijn,” schreef de krant.
Zweden stelt teleur
Ook in Zweden was de stemming bedrukt, maar om een heel andere reden. Felicia eindigde met My System op de twintigste plaats, goed voor slechts 51 punten. De slechtste Zweedse finaleplaats sinds 2009. Felicia reageerde direct na afloop teleurgesteld: twintigste worden was “niet erg goed”, al benadrukte ze dat ze haar best had gedaan. Pikant detail: Finland gaf Zweden geen enkel jurypunt. Felicia grapte daarna tegenover SVT dat ze voorlopig maar niet in Finland zou optreden, omdat ze dacht dat Zweden en Finland vrienden waren.
De Zweedse voorbereiding verliep ook allesbehalve vlekkeloos. Felicia had stemproblemen, kreeg tijdelijk spreekverbod en viel na de generale repetitie flauw door uitdroging en een lage bloeddruk, melden onder meer Yle en SVT. In Deense media werd de Zweedse inzending zelfs een “fiasko” genoemd, waarbij ook werd vermeld dat de zangeres vooral geraakt was door de haatreacties die ze na afloop online verwachtte.
Deense trots
Denemarken vormde de uitzondering op de Noordse klaagmuur. Søren Torpegaard Lund eindigde met Før vi går hjem als zevende, het beste Deense resultaat sinds de winst van 2013. DR sprak met Eurovisie-expert Simon Falk, die het resultaat “waanzinnig knap” noemde.
Denemarken kreeg 165 punten van de vakjury’s en 78 van het publiek. Toch zat ook daar een klein randje aan: in de week voor de finale werd Denemarken zelfs voorzichtig genoemd als kandidaat voor de top drie. Die verwachting zakte iets toen bekend werd dat Søren de finale moest openen, traditioneel niet de meest dankbare startpositie.
Noorwegen berust
Noorwegen bleef ondertussen in de middenmoot hangen. Jonas Lovv eindigde met Ya Ya Ya op de veertiende plaats met 134 punten. Daarmee was Noorwegen niet kansloos, maar ook geen echte hoofdrolspeler. Wel had het land toch nog een klein feestje: de Noorse songwriter Anne Judith Wik uit Trondheim was een van de vier schrijvers van het winnende Bulgaarse nummer.
Zo werd het een Eurovisieavond met gemengde Noordse gevoelens. Finland had misschien wel het grootste verwachtingspakket, Zweden beleefde een zeldzaam slechte avond, Noorwegen bleef hangen in degelijk maar onopvallend, en Denemarken mocht voorzichtig tevreden zijn.
Maar de hoofdprijs? Die ging naar Bulgarije. En ergens in Helsinki, Stockholm, Kopenhagen en Oslo zal er zondag vast nog een extra kop koffie nodig zijn geweest om dat te verwerken.
