“We vonden ons thuis in Skaraborg”
Dit verhaal is tot stand gekomen in samenwerking met de regio Skaraborg. Benieuwd of wonen, werken of ondernemen in Skaraborg ook iets voor jou kan zijn? Abonneer je op hun nieuwsbrief en blijf op de hoogte van verhalen, tips en emigratiemogelijkheden.
Tijdens een reis door Scandinavië ontdekten Rolf en Alexandra dat ze toe waren aan een ander leven. Minder bezit, minder stress, meer natuur. In Moholm, in de regio Skaraborg, vonden ze een klein houten huis dat vroeger een winkel was. Inmiddels wonen ze er permanent en trekken ze met hun retro foodtruck door de regio. Onder de naam Fika from Holland brengen ze poffertjes, stroopwafels en Nederlandse vrolijkheid naar Zweedse havens, festivals en markten.
“Wij woonden in Eindhoven, onder de rook van ASML. We hadden een groot huis en vroegen ons af: hebben we dat nog nodig? De kinderen waren het huis uit. Ik was altijd grote huizen gewend, behoorlijk materialistisch ingesteld en vond kamperen vreselijk. Maar tijdens corona ging een heleboel op slot en wilden we toch ergens naartoe. Zo kwamen we uit bij een klein Kip-caravannetje.
Toen merkte ik iets. Als je in een klein huisje leeft, word je gedwongen om naar buiten te gaan. In een groot huis ben je de hele dag bezig met dat huis. Het is comfortabel, maar je blijft ook makkelijker binnen. In zo’n caravannetje leef je veel meer buiten.
Daar begon het. We dachten: hoe mooi zou het zijn om ergens in de natuur in een klein houten huisje te wonen? In Nederland vonden we dat niet. Dus verkochten we ons huis, kregen een appartement en besloten een half jaar te gaan reizen. We waren nog nooit in Scandinavië geweest, dus in april 2022 vertrokken we richting de Noordkaap.
Thuis in Skaraborg
“Onderweg aan het Siljanmeer in Dalarna zagen we al die houten huizen. Misschien moesten we hier eens gaan kijken, zeiden we tegen elkaar. Op de terugweg deden we dat ook, maar in Dalarna vonden we het uiteindelijk niet. Alexandra en ik moeten het allebei voelen. Als ik haar moet overtuigen, of zij mij, dan betekent het eigenlijk nee.
Zo kwamen we in Moholm terecht, in Skaraborg. Daar vonden we ons huis. Voor Alexandra was het meteen duidelijk: dit is de plek. Ik had wat meer tijd nodig. Ik wilde per se een houten huis en dacht op de foto dat het van steen was. Maar toen ik er was, tikte ik op de muur en merkte ik dat er alleen een stuclaag op zat. Daarachter zat gewoon hout. Toen dacht ik: oké.
Er moest veel gebeuren, maar alles viel op zijn plek.
Wij zijn bijna overal in Zweden geweest. Daardoor ontdekten we wat we belangrijk vinden. Zweden lijkt voor veel Nederlanders heel romantisch, maar je moet praktisch blijven nadenken. Wat als er in de winter een meter sneeuw ligt? Is er iemand die de weg vrijmaakt? Hoe ver is het rijden naar de supermarkt?
Wij wilden rust en natuur, maar niet volledig afgelegen zitten. Die combinatie vonden we hier.
We wonen dicht bij het Göta kanaal. Dat vinden wij heel Noord-Nederlands, bijna Friesland-achtig: bootjes, sluisjes, een beetje kneuterig. Langs het kanaal kun je fika doen, fietsen en van de ene plek naar de andere gaan. Daarnaast heb je hier veel natuur en mogelijkheden om actief te zijn. Bij Billingen kun je langlaufen en mountainbiken, bij Kinnekulle heb je een prachtige plateauberg met veel historie en bij Hornborgasjön komen elk jaar de kraanvogels. Hier achter in het weiland zitten ze ook regelmatig. Die vogels zijn zo gaaf.
Ook Hjo vinden we bijzonder. Het ligt prachtig aan het water en heeft nog veel oude houten huizen. Zeker ’s avonds kan het daar magisch zijn.”
Flinke verbouwing
“Ons eigen huis was vroeger een winkel, met een keldertje. Het had dus een winkelindeling. Omdat ik ontwerper ben, heb ik het opnieuw ingedeeld, zodat het weer een woonhuis werd. Maar er moest veel gebeuren. Dat geldt voor veel huizen die je hier ziet. Vanuit Nederlandse ogen lijken ze spotgoedkoop, maar het zijn houten huizen, soms met techniek van zestig jaar geleden. Ze kunnen er netjes uitzien, terwijl het in de praktijk tocht en piept.
Je moet dus zelf handig zijn, of er rekening mee houden dat er veel geld in gaat zitten. Wij kochten ons huis voor ongeveer 50.000 euro en hebben er nog ongeveer 100.000 euro in gestopt. We hebben onder meer het dak vernieuwd, de elektra en afvoer vervangen, muren opengehaald, geïsoleerd en opnieuw opgebouwd. Dat was veel werk, maar nu hebben we wel een huis zonder hypotheek. Met duizend euro per maand kunnen we hier leven. Dat geeft vrijheid.
Na de aankoop wisten we nog niet meteen of we permanent zouden emigreren. We hadden ook nog een appartement in Nederland. Maar ik was steeds vaker in Zweden om aan het huis te werken. Op een gegeven moment vroegen we onze kinderen wat zij ervan zouden vinden als we zouden gaan. Zij zeiden: het zou raar zijn als jullie in Nederland blijven. Jullie hebben het altijd over Zweden, jullie zijn enthousiast en het geeft jullie energie.
Op 1 juni 2024 zijn we verhuisd. Toen hadden we het huis, maar kwam de volgende vraag: wat gaan we hier doen?
Fika from Holland
“Västra Götaland is een bedrijvige regio. Er zit industrie, er komen bedrijven naartoe en in Skövde heb je bijvoorbeeld een grote gamingsector. Er zijn hier zeker kansen, maar je moet jezelf wel afvragen: wat kan ik toevoegen? Wie een ambacht beheerst, heeft volgens mij veel mogelijkheden. Wel moet je er rekening mee houden dat je in Zweden vaak opnieuw cursussen of opleidingen moet doen om te laten zien dat je het vak beheerst.
Voor ons lag het anders. Wij zijn ondernemers. Ik heb eigenlijk nooit voor een baas gewerkt. Dus vroegen we ons af wat we zelf konden beginnen. Op een gegeven moment kreeg ik de behoefte om iets van onze Nederlandse cultuur mee te nemen. Niet om Zweden te veranderen, maar om iets toe te voegen. En eten is daarvoor de beste manier. Met eten verbind je mensen.
Het begon met een gesprek met een overbuurvrouw. Zij wilde in de zomer wafels bakken voor wandelaars. Toen vroeg ik: kennen jullie poffertjes? Dat kende ze niet. Daarna dacht ik: dat ga ik doen. Ik ga poffertjes bakken.
Binnen twee weken vond ik in Nederland een foodtruck op Marktplaats. We haalden hem op en bedachten een concept. Want we wilden niet zomaar poffertjes verkopen. De vraag was: doen we het op de Nederlandse manier of op de Zweedse manier? Als wij hier willen integreren, moeten we het op de Zweedse manier doen. Daarom noemden we het Fika from Holland. Zweden weten allemaal wat fika is, maar ‘from Holland’ maakt nieuwsgierig.
Naast poffertjes verkopen we stroopwafels en oud-Hollands snoepgoed. We doen alles in retrostijl, met kleding en een uitstraling die vrolijkheid brengt. Een beetje flowerpower. Mensen maken foto’s en zeggen letterlijk dat ze blij worden als ze ons zien. Dat is precies wat we willen brengen: blijheid en vrolijkheid. Vandaag moet je het doen, want het kan zomaar de laatste dag zijn. Dat is de insteek van alles wat we doen.”
Met midzomer 2024 stonden we voor het eerst met de foodtruck in de haven van Hjo. Later stonden we ook op een groot foodfestival in Skövde. Een hoogtepunt was het kanaalfestival met Bryan Adams. Daar stonden we met ons wagentje van 2,80 meter breed en mochten we honderden klanten per dag poffertjes, stroopwafels en frappuccino’s serveren. Soms stonden er rijen van twintig meter.
Maar in Zweden moet je rekening houden met de seizoenen. Een foodtruck is leuk, maar vanaf november tot april zit je, zeker noordelijker, veel meer binnen. Daarom ontstond ook Dutch Boutique, onze webshop met onder meer stroopwafels en hagelslag. De meeste klanten zijn Zweden. Het gaat ons niet alleen om verkopen. Ook online willen we mensen blij maken. Een pakketje moet al leuk zijn om open te maken.
Niet romantiseren
“Zweden heeft ons veel gebracht. De natuur, de rust, de ruimte. Hier heb je plekken waar je helemaal niets hoort, behalve vogels. De keuze voor een klein huis was goed. Als je klein woont, wil je naar buiten. We hebben nu een tuin van ongeveer 3000 vierkante meter, met moestuintjes. Daardoor leef je automatisch meer buiten.
Toch moet je Zweden niet alleen romantiseren. Als je een huis koopt met vijf hectare grond voor 50.000 euro, klinkt dat geweldig. Maar weet wel waar je zit. Misschien is het een uur rijden naar een grotere plaats. Misschien is er weinig werk. Misschien moet je alles met de auto doen. Dat hoort er ook bij.
Daarom zou ik altijd zeggen: ga eerst kijken. Voel een plek. Onderzoek wat je koopt. Vraag je af hoe het daar in de winter is, hoe ver de supermarkt is en of je er echt wilt wonen als het geen zomer is.
We weten niet of we de rest van ons leven in Moholm blijven. Als je eenmaal de stap hebt genomen om te emigreren, is de stap om nog eens te verhuizen minder groot. Je hebt al veel losgelaten. Dat was voor ons ook het proces: loslaten. Van materialisme, van vaste patronen, van het idee dat je leven maar op één manier kan.
Zweden heeft ons laten zien dat je je leven opnieuw kunt inrichten. Kleiner misschien, maar met meer ruimte.”
Dit verhaal is tot stand gekomen in samenwerking met de regio Skaraborg. Benieuwd of wonen, werken of ondernemen in Skaraborg ook iets voor jou kan zijn? Abonneer je op hun nieuwsbrief en blijf op de hoogte van verhalen, tips en emigratiemogelijkheden.
