Column | Eleonore Fenne 🇩🇰
In 2009 besloot Eleonore te emigreren naar Denemarken. Daar woont ze nu in Kopenhagen, met haar Deense man en kinderen en bouwde een carrière in de communicatiebranche op. Op Nordic Dutchman vertelt ze als Denemarken-duider over haar leven als Nederlandse in Denemarken.
Fietsen is een deel van de Deense nationale identiteit. Het land produceert de beste wielrenners, maar ook in het dagelijks leven van de Deen speelt de fiets een grote rol. Nu wordt er zelfs geadverteerd met de slogan: Danish Wheelness. En terecht.
Toen ik naar Kopenhagen verhuisde, mocht mijn fiets niet ontbreken tussen de schaarse bezittingen die ik meenam. In Kopenhagen is de fiets namelijk een van de makkelijkste manieren om je door de stad te verplaatsen.
Denen vertellen graag over hun fietscultuur en houden daarover uitgebreid statistieken bij, zoals bijvoorbeeld het aantal kilometers fiestpad op landelijk niveau (31.000 kilometer), het aantal kilometers dat de Deen gemiddeld per dag fietst (3,2 kilometer) en het aantal gestolen fietsen in Kopenhagen en omgeving (28.431 in 2024).
Denemarken wil ook graag concurreren met de Nederlandse fietscultuur, want stiekem denken de Denen dat ze meer fietsen dan Nederlanders. Vrienden en bekenden vragen mij dan ook regelmatig of Nederland ook fietspaden heeft door héél het land, of er ook gefietst wordt in elk soort weer en of we bijvoorbeeld op stations ook tweelaagse fietsrekken hebben.
Je ziet dat ze een beetje teleurgesteld zijn als het antwoord op al die vragen een simpel ‘ja’ is. En als ik ze dan een filmpje laat zien van de fenomenale fietsenstalling op Utrecht Centraal, zakt de stemming wel een tandwieltje.
Maar in plaats van te wedijveren over welk land nu het beste fietsland is, kunnen we ook gewoon van onze gedeelde fietscultuur genieten. De campagne Danish Wheelness van VisitDenmark, het bureau dat toerisme in Denemarken promoot, is wat mij betreft dan ook een schot in de roos.
Gezond voor lichaam en geest
De campagne wil toeristen onder andere meegeven dat fietsen bijdraagt aan de hoge plek van Denemarken op de lijst van gelukkigste landen ter wereld. Fietsen heeft veel fysieke en mentale voordelen en daarom noemen ze het wheelness.
Heel treffend, vind ik, want er is niets heerlijker dan na een dag zwoegen op je werk lekker naar huis fietsen. Of tijdens de lichte zomerdagen slingerend met je kinderen een rondje rijden. De liefde voor fietsen wordt hier namelijk al vroeg doorgegeven.
Zo is er in Kopenhagen een verkeersspeeltuin, waar een klein stadje is nagebootst en kinderen met hun eigen fietsje, of met een geleende fiets, kunnen oefenen met verkeerslichten en verkeersregels. Dat was een grote hit bij onze kinderen en we zijn er vaak geweest.
Tips uit Nederland
Toch heb ik nog een paar kleine tips om de Deense fietscultuur naar een nog hoger niveau te tillen:
Ten eerste: Moet dat nou, met die fietshelm? Zelf moest ik een behoorlijke drempel over voordat ik zo’n ding opzette. Het is hier namelijk niet verplicht, behalve op de elektrische step, maar we wilden wel graag dat de kinderen een helm droegen.
Toen ze vervolgens aan mij vroegen waarom zij wel en ik niet zo’n helm opdeed, moest ik er toch aan geloven. Inmiddels ben ik eraan gewend, maar ik mis de wind in mijn haren wel. En helmet hair is ook niet echt charmant.
Ten tweede: Waarom is de taal niet doorspekt met fietsmetaforen? Ik vind het vooral jammer dat de uitdrukking ‘op die fiets’ hier niet bestaat. Het is dan ook al jarenlang mijn persoonlijke missie om die term hier te verspreiden. Tot op heden met zeer beperkt resultaat, maar ik geef niet op! Een beetje tegenwind kan geen kwaad, we trappen gewoon nog even door.
