De coolcation is een enorme hit. Steeds meer Nederlanders kiezen voor een vakantie in het hoge noorden. En dat snap ik na zes jaar Zweden maar al te goed. Als er één periode van het jaar is waarin ik liever niet weg wil, dan is het de zomer wel. Want bij Odins naam, wat is het hier dan fraai. Maar bij Thors hamer, wat moet je er lang op wachten. 

De Deense donkere dagen in de winter zijn écht donker. Hoe overleven die Denen dat? Hier een paar observaties van een inmiddels doorgewinterde duisternisexpert.

Wie zich voedt met Scandinavische thrillers en het hoge noorden alleen kent van Netflix en boekpagina’s, zou bijna denken dat Zweden één groot misdaadtoneel is. Afgehakte ledematen in dennenbossen, sadistische daders in idyllische dorpjes, lijken onder het ijs. Het kwaad lijkt er altijd dichterbij dan waar dan ook. Maar het is ook het land van Pippi en prachtige natuur. Wat is de waarheid?

In 2016 kwam de Zweedse regering met een inventief plan: de herfstvakantie (höstlov) werd omgedoopt tot leesvakantie (läslov). Het idee was om kinderen en jongeren aan te moedigen in hun vrije week eens een boek te pakken. De leesvakantie moest voor de geest doen wat de sportvakantie (sportlov) in februari voor het lichaam doet.