column

Waterloo. Euphoria. Heroes. En zelfs de ‘Bara Bada Bastu’-saunasong. Het zijn oorwurmen van liedjes die in mijn hoofd zitten en er nooit meer uitgaan. Ik ben dan ook een Eurovisie-fan. Een ontboezeming die in Nederland nog weleens tot gefronste wenkbrauwen leidt. Niet in Zweden.

In Zweden is het woord U in de jaren 60 in de ban gedaan. Is het niet tijd dat dit in Nederland ook gebeurt?

De Deense donkere dagen in de winter zijn écht donker. Hoe overleven die Denen dat? Hier een paar observaties van een inmiddels doorgewinterde duisternisexpert.

Wie zich voedt met Scandinavische thrillers en het hoge noorden alleen kent van Netflix en boekpagina’s, zou bijna denken dat Zweden één groot misdaadtoneel is. Afgehakte ledematen in dennenbossen, sadistische daders in idyllische dorpjes, lijken onder het ijs. Het kwaad lijkt er altijd dichterbij dan waar dan ook. Maar het is ook het land van Pippi en prachtige natuur. Wat is de waarheid?

In 2016 kwam de Zweedse regering met een inventief plan: de herfstvakantie (höstlov) werd omgedoopt tot leesvakantie (läslov). Het idee was om kinderen en jongeren aan te moedigen in hun vrije week eens een boek te pakken. De leesvakantie moest voor de geest doen wat de sportvakantie (sportlov) in februari voor het lichaam doet.