Recensie van de nieuwe Engman & Selåker
De nomade van Pascal Engman & Johannes Selåker is een nieuwe scandinavische thriller en het derde deel in de populaire Schaduwland-reeks. Eerdere boeken uit de reeks werden grote hits bij de lezers. In De nomade raken journalist Vera Berg en rechercheur Tomas Wolf verstrikt in een zaak van neonazi’s en Ierse verzetsstrijders. De inzet is hoger dan ooit. Ik las het boek, nu ontdek jij in deze Schaduwland 3: De nomade recensie of jij deze moet lezen of niet?!
Waarom je De nomade wél moet lezen ✅
Dit zijn de redenen waarom ik denk dat je De nomade wél moet lezen:
1. Je kunt het boek prima los lezen
Voor mij was De nomade het eerste deel dat ik oppakte. In de eerste paar hoofdstukken had ik even het gevoel dat ik misschien beter bij deel 1 had kunnen beginnen: er worden geregeld verwijzingen gemaakt naar gebeurtenissen uit eerdere boeken. Maar die vrees bleek ongegrond. De ontbrekende context wordt snel duidelijk, waardoor je al gauw volledig in het verhaal zit. Ik kan me wel voorstellen dat wie de eerdere delen kent nóg meer gevoel heeft bij Vera en Tomas, maar instappen bij De nomade kan prima.
2. Jaren negentig nostalgie
Als iemand die in de jaren negentig opgroeide, voelde het alsof ik thuis kwam. Van Tamagotchi’s tot internetcafés: elk detail ademt het decennium. Weinig thrillers weten de jaren negentig zó tastbaar en sfeervol tot leven te wekken. Pascal Engman en Johannes Selåker zijn mijn generatiegenoten en je kunt zien dat ze zelf waarschijnlijk ook veel plezier hebben gehad met het weer tot leven brengen van de jaren negentig. Het verhaal zit vol met typisch jaren negentig elementen: van Tamagotchi tot internetcafé’s en tegen het decor van de vrijheidsstrijd van de IRA.
Als journalist was het ook leuk om te lezen hoe Vera Berg gefrustreerd raakt omdat ze op de internetredactie van haar krant belandt, het verdomhoekje van de krant in die tijd. Hoe anders is dat nu. waar online boven alles gaat. Een wrange knipoog naar het verleden is het bezoek van Prins Charles en Prinses Diana, twee jaar voordat Diana om het leven komt.
3. Knap en filmisch geschreven
De nomade heeft een stevig plot en een setting die met veel zorg is opgebouwd. Je waant je moeiteloos in het Stockholm van die tijd. Waar sommige Scandinavische thrillerschrijvers soms meer rechercheurs zijn dan stilisten, laten Engman & Selåker zien dat ze beide rollen beheersen. “Dit is Scandinavische thrillerliteratuur van het hoogste niveau: scherp, gelaagd en uitzonderlijk goed geschreven.”
4. Spanning tot het einde
En bovenal: het is spannend. Heel spannend. Het verhaal trekt je steeds dieper het plot in, tot het punt waarop je niet meer weet hoe Tomas en Vera hier ooit nog uit kunnen komen. De thriller blijft tot de laatste pagina meeslepend, met voldoende verrassende wendingen om je op scherp te houden.
Waarom je De nomade niet moet lezen ❌
Dit klinkt overtuigend hè! Maar voordat je naar de winkel rent zijn er ook een paar zaken die je in overweging moet nemen. Redenen waarom jij misschien dit boek niet wilt lezen:
1. Neem je tijd
Dit is geen boek voor een lui dagje op de bank. Theoretisch kan het wel, maar het zou zonde zijn. De nomade is opgedeeld in duidelijke delen; mijn advies is om na elk deel even pauze te nemen zodat het verhaal kan bezinken. Ik ben zelf ook groot fan van de boeken van Viveca Sten, die lees je zo in een dagje op de bank weg. Zo’n boek is De nomade niet.
2. Meer actie, minder psychologie
De nomade is stevig, rauw en doordrenkt met geopolitieke spanningen. Het is minder psychologisch en minder donker dan klassieke Nordic noir, en dat moet je liggen. Wie houdt van harde actie, politieke intrige en een thriller die groter is dan zijn personages, zit hier perfect. Ben je meer van de introspectieve, psychologische Scandi’s? Dan kan De nomade anders aanvoelen. Maar zelfs als dat je voorkeur is, blijft het een bijzonder rijke leeservaring.
Conclusie: De nomade lezen of niet?
De nomade is een overtuigende, volwassen thriller die laat zien dat Engman & Selåker tot de spannendste stemmen van de Scandinavische misdaadliteratuur behoren. Het boek combineert een scherp geschreven plot met rijke jarennegentignostalgie, een sterke verhaallijn en een aanhoudende spanning tot aan de laatste pagina. Het is minder introspectief dan klassieke Nordic noir, maar des te filmischer, daadkrachtiger en gelaagder.
Wie houdt van intelligente actie, politieke intrige en personages die écht iets te verliezen hebben, mag dit derde deel van de Schaduwland-reeks absoluut niet laten liggen. De nomade is een thriller die blijft nazinderen, zowel door het verhaal als door de manier waarop het verteld wordt.
Dus mijn conclusie: Lezen!
Wil je op de hoogte blijven van de nieuwste Scandinavische thrillers, romans en veel meer andere Scandinavische verhalen? Abonneer je dan nu op onze nieuwsbrief en ontvang maandelijks de mooiste en spannendste verhalen in je mailbox. En wordt lid van de Scandinavische boekenclub op Facebook om met mede-fans te praten over je favoriete boeken.
Eerder verschenen van Engman & Selåker
Ontdek hier alle boeken van Pascal Engman & Johannes Selåker:
